هشدار جدی رییس سازمان جهاد کشاورزی همدان: سوزاندن بقایای گیاهی «قاتل خاموش» خاک و کشاورزی پایدار است

رییس سازمان جهاد کشاورزی استان همدان با تأکید بر پیامدهای جبران‌ناپذیر سوزاندن کاه و کلش در مزارع، این اقدام را نه تنها یک تهدید زیست‌محیطی، بلکه عاملی برای نابودی حاصلخیزی خاک و کاهش درآمدهای آتی کشاورزان دانست.

به گزارش عصر تبیین حمزه خانجانی افشار با اشاره به تمایل برخی از کشاورزان برای استفاده از روش‌های ساده اما مخرب جهت پاکسازی زمین‌های کشاورزی، اظهار کرد: سوزاندن بقایای گیاهی به ظاهر سریع‌ترین و کم‌هزینه‌ترین راه برای مقابله با آفات و علف‌های هرز است، اما در واقع این اقدام، تیشه به ریشه حاصلخیزی خاک می‌زند و هزینه‌های بلندمدت بسیار سنگین‌تری را به کشاورز تحمیل می‌کند.

خانجانی افشار با بیان اینکه سوزاندن بقایای گیاهی، حیات خاکی را هدف قرار می‌دهد، تصریح کرد: در جریان این آتش‌سوزی‌ها، حدود ۸۰ درصد کربن موجود به صورت گازهای سمی و خطرناک به اتمسفر می‌رود؛ مؤلفه‌ای که از آن به عنوان «قاتل خاموش» یاد می‌شود و این فرآیند علاوه بر ایجاد آلودگی شدید هوا و بروز بیماری‌های تنفسی در جوامع اطراف، تعادل اکولوژیک خاک را نیز برهم می‌زند.

وی افزود: تحقیقات نشان می‌دهد که سوزاندن کاه و کلش، تنها در یک نوبت می‌تواند ۵۰ درصد از جمعیت باکتری‌های مفید خاک را تا عمق ۲.۵ سانتی‌متری از بین ببرد و فعالیت آنزیم‌های کلیدی در آزادسازی عناصر غذایی خاک را به شدت کاهش دهد.

رییس سازمان جهاد کشاورزی همدان با اشاره به تحلیل‌های فنی از این اقدام گفت: سوزاندن بقایا، به معنای هدر دادن سرمایه‌های خاک است؛ چرا که طی این عملیات حدود ۸۰ درصد نیتروژن، ۲۵ درصد فسفر و ۲۱ درصد پتاسیم خاک از بین می‌رود و از سوی دیگر، کاهش شدید مواد آلی و اسیدهای هومیک، باعث افزایش نمک‌های قابل حل و اسیدیته خاک شده و پایداری خاکدانه‌ها را به شدت تضعیف می‌کند.

این مقام مسئول افزود: این تخریب‌ها منجر به فشردگی خاک، کاهش نفوذپذیری و افزایش وزن مخصوص ظاهری آن می‌شود که نتیجه مستقیم آن، ریشه‌سوزی در کشت‌های بعدی و کاهش بازدهی محصول خواهد بود.

خانجانی افشار با تأکید بر نقش حیاتی بقایای گیاهی در کشاورزی مدرن، پنج کارکرد اصلی این بقایا را برای کشاورزان برشمرد و گفت : افزایش ماده آلی خاک،
حفاظت از خاک، تغذیه، مدیریت آب،
تعدیل حرارتی است.

رییس سازمان جهاد کشاورزی استان همدان در پایان خاطرنشان کرد: کشاورزی پایدار، نیازمند تغییر نگاه به «بقایای گیاهی» است و این بقایا زباله نیستند، بلکه دارایی ارزشمندی هستند که حفظ آن‌ها می‌تواند ضامن بقای تولید و افزایش بهره‌وری در سال‌های آتی باشد.

وی از تمامی کشاورزان خواست تا با جایگزین کردن روش‌های اصولی مدیریت پسماند کشاورزی به جای سوزاندن، از تخریب سرمایه ملی خاک جلوگیری کرده و به حفظ محیط زیست و سلامت عمومی کمک کنند.