دانشجویان خلاق همدان، دنیای دیجیتال را با بازی‌های نوآورانه فتح کردند

دانشجویان دانشگاه آزاد همدان با تکیه بر نوآوری و کار تیمی، موفق به طراحی بازی‌های رایانه‌ای شده‌اند که علاوه بر سرگرمی، ابزار آموزش، تعامل و فرهنگ‌سازی نیز هستند. این پروژه‌ها با هدایت علمی دکتر محمدمهدی شیرمحمدی، مسیر حرفه‌ای شدن و حضور در بازارهای جهانی را طی می‌کنند.

به گزارش عصر تبیین، دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان در ماه‌های اخیر توانسته‌اند با ترکیب خلاقیت و همکاری تیمی، چند بازی رایانه‌ای تولید کنند که از نظر گرافیک، سناریو و تجربه کاربری قابلیت عرضه گسترده را دارند. این فعالیت‌ها زیر نظر و حمایت دکتر محمدمهدی شیرمحمدی، مدیر گروه بازی‌سازی و عضو هیئت علمی دانشگاه، انجام شده و نقش راهنمای علمی او در هدایت تیم بسیار تعیین‌کننده بوده است.

دانشجویان بر این باورند که بازی تنها وسیله‌ای برای سرگرمی نیست، بلکه بستری آموزشی، تعاملی و فرهنگی است که می‌تواند مهارت‌های شناختی را تقویت کند و سهم قابل توجهی در بهبود کیفیت زندگی و توسعه اجتماعی داشته باشد.

مسیر شکل‌گیری وکسل:
از پروژه دانشجویی تا تیم حرفه‌ای علی حمزه‌ای، مدیر اجرایی تیم، درباره آغاز فعالیت می‌گوید: «وکسل ابتدا یک پروژه دانشجویی بود. بعد از دیدن بازی‌هایی با ظرفیت جهانی، تصمیم گرفتیم چارچوب حرفه‌ای‌تری تعریف کنیم و وارد بازار شویم.» او تأکید می‌کند که تمرکز فعلی تیم بر بازارهای بین‌المللی است و توانسته‌اند بازی‌هایی با استانداردهای حرفه‌ای تولید کنند.

بازی؛ رسانه‌ای تعاملی و اثرگذار
حمزه‌ای درباره تأثیر بازی‌ها می‌گوید: در فیلم و انیمیشن مخاطب صرفاً مشاهده می‌کند، اما در بازی خودش عمل می‌کند؛ همین تعامل باعث می‌شود تأثیرگذاری آن روی ذهن و ناخودآگاه بیشتر باشد.

تنوع ایده‌ها: از ماجراجویی تا کهکشان
محمدرضا زارعی، یکی از اعضای تیم، از طراحی بازی ماجراجویانه و معمایی “Maze Runner” خبر داد که کاربر در آن با چالش‌های پیوسته روبه‌رو می‌شود. به گفته او، تقسیم درست کار و ترکیب مهارت و خلاقیت از مهم‌ترین چالش‌ها در بازی‌سازی است: «مهارت به تنهایی کافی نیست؛ بدون خلاقیت، طراحی با مشکل مواجه می‌شود. ما سعی کردیم هر مرحله جذاب و چالش‌برانگیز باشد.

زهرا سادات حسینی، سازنده یک بازی فضایی سه‌مرحله‌ای، هدف خود را ایجاد تجربه موفقیت و تعامل در کودکان بیان کرد: بازی باعث می‌شود کودکان هیجان موفقیت را تجربه کنند، تمرکزشان افزایش یابد و با چالش‌های تازه روبه‌رو شوند.» او افزود که مسیر ساخت بازی با شکست‌های متعدد همراه بوده اما حمایت خانواده و دوستان موجب ادامه راه شده است.

از علاقه شخصی تا خلق دنیاهای جدید
ساره بادامی، طراح بازی “Star Miner”، می‌گوید پروژه اولیه دانشجویی اکنون ظرفیت رشد حرفه‌ای دارد. او بر اهمیت کار تیمی در عبور از شکست‌ها تأکید کرد: «کار تیمی انگیزه را تقویت می‌کند و سختی‌ها را قابل تحمل‌تر می‌سازد.

مهدی کولیوند، طراح بازی‌های “Cyber Kart”، بازی‌سازی را سبک زندگی توصیف کرده و برنامه آینده خود را ایجاد یک شرکت تخصصی در ایران عنوان می‌کند: «این حوزه نیازی به مهاجرت ندارد؛ می‌توان در داخل کشور پروژه گرفت و درآمدزایی کرد.» بازی او بر رقابت و تعامل چندنفره تمرکز دارد.

حسین عابری منصور، طراح بازی فضایی “Space Leader”، ورود خود به بازی‌سازی را با تشویق استادش مرتبط می‌داند و تجربه ادامه پروژه به صورت فردی را «تلخ اما ارزشمند» توصیف می‌کند: «ساخت بازی ده برابر جذاب‌تر از بازی کردن است و هر چالش حل‌شده حس موفقیت را چند برابر می‌کند.

آینده دیجیتال و نقش بازی‌سازی
زهرا طاهری، فعال حوزه گرافیک و عضو تیم، فضای مجازی را مهم‌ترین عرصه آینده‌سازی نسل جدید می‌داند: «دنیا به سمت سرزمین‌های مجازی می‌رود، جایی که هر فرد فروشگاه، خانه، محیط کار و تجربه‌های خود را در دیجیتال دارد. بازی‌سازی یکی از اصلی‌ترین مسیرهای دسترسی به این جهان است.» به باور او، بازی‌سازی تنها سرگرمی نیست بلکه طراحی تجربه‌های انسانی در جهان‌های نوظهور است.

از پروژه ساده تا بازی پازلی قابل توسعه
یسرا ترکاشوند و علیرضا محمدی، سازندگان بازی «Deam Walker»، هدف خود را طراحی فضایی آرام اما چالش‌برانگیز بیان کردند: «تمرکز بازی روی حل مسئله، انتخاب مسیر و تعامل با محیط است. وقتی ایده‌ات جان می‌گیرد، لذت کار چند برابر می‌شود.

روایت مشترک جوانان خلاق
تمام این جوانان به شکست، کمبود وقت و فشار کار اشاره کرده‌اند اما حمایت تیم، استاد و خانواده و انگیزه درونی باعث ادامه مسیر شده است: «شکست طبیعی است، اما توقف بعد از شکست خطرناک‌تر است.

رویکرد فرهنگی و بومی‌سازی
اگرچه برخی بازی‌ها مستقیماً موضوعات بومی را دنبال نمی‌کنند، اما تیم تولیدکننده معتقد است بازی‌های بومی می‌توانند نگاه نسل آینده به کشور، هویت و مهارت‌های اجتماعی را شکل دهند: «بچه‌ها باهوش‌اند و تنها منتظر یک جرقه هستند.